เวฬุกชาดก ว่าด้วยโทษของการดื้อรั้น

สาเหตุที่ตรัสเวฬุกชาดก

……….ครั้งหนึ่งในสมัยพุทธกาล มีภิกษุรูปหนึ่งมีนิสัยดื้อรั้น เอาแต่ใจตัวเอง ว่ายากสอนยาก เพื่อนภิกษุจะว่ากล่าวตักเตือนอย่างไรก็ไม่เชื่อฟัง พระบรมศาสดาทรงระลึกชาติด้วยบุพเพนิวาสานุสติญาณ แล้วตรัสว่า

………“ ดูก่อนภิกษุ มิใช่แต่บัดนี้เท่านั้นที่เธอเป็นผู้ว่ายากสอนยาก แม้ในชาติก่อน เธอก็มีนิสัยเช่นนี้ ไม่ยอมเชื่อฟังคำตักเตือนของบัณฑิต จึงถูกงูกัดตาย ”….จากนั้นพระพุทธองค์ทรงนำ เวฬุกชาดก มาตรัสเล่า

ข้อคิดจากเวฬุกชาดก

……….๑ . โบราณว่าอย่าเลี้ยงงูพิษ เพราะมันอาจแว้งกัดเราได้ทุกเมื่อ เช่นเดียวกันคนพาลซึ่งอาจทำร้ายผู้มีพระคุณได้ตลอดเวลา….
……….๒ . ไม่ควรเพิกเฉยต่อคำตักเตือนของผู้หวังดีที่มีประสบการณ์มองเห็นการณ์ไกล เช่น บิดามารดา หรือครูอาจารย์

ดาวน์โหลดไฟล์สื่อที่นี่…

No comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *