อภิณหชาดก ว่าด้วยการติดเพื่อน

สาเหตุที่ตรัสอภิณหชาดก

……….มีชายสองคนเป็นเพื่อนรักกันมาก ชายคนหนึ่งเข้ามาบวชในพระพุทธศาสนา ส่วนเพื่อนแม้มิได้บวช ก็บำเพ็ญตนเป็นอุบาสก ทำบุญให้ทานโดยสม่ำเสมอ ทุกๆ วันเพื่อนที่บวชเป็นพระ จะไปฉันอาหารยังเรือน ของเพื่อนที่เป็นอุบาสก เมื่อฉันเสร็จ เพื่อนผู้เป็นอุบาสกจะเดินมาส่ง ถึงเชตวันมหาวิหาร และนั่งสนทนากัน
……….พอถึงเวลากลับเพื่อนผู้เป็นภิกษุจะเดินไปส่งจนถึงประตู พระสัมมาสัมพุทธเจ้า จึงทรงระลึกชาติด้วยบุพเพนิวาสานุสติญาณทรงนำ อภิณหชาดก มาตรัสดังนี้

ข้อคิดจากอภิณหชาดก

……….การมีเพื่อนเป็นสิ่งดี แต่การติดเพื่อนจะให้โทษ เพราะก่อให้เกิดทุกข์ 2 ประการคือ

1. ทุกข์เพราะความคิดถึง
2. ทุกข์เพราะเสียการงาน

……….แม้กระทั่งในครอบครัวก็เช่นกัน สามีภรรยาที่ติดฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งมากจนเกินไป พ่อแม่ที่ติดลูกจนทะนุถนอม และห่วงใยดังไข่ในหิน ก็ไม่ปาน ย่อมไม่ก่อให้เกิด ประโยชน์แก่ฝ่ายใดเลย

……….เพราะนอกจากจะสร้าง ความทุกข์ กังวลใจ ให้ต้องทรมานซึ่งกันและกัน เมื่อพรากจากแล้ว ยังทำให้ต่างฝ่ายไม่สามารถเป็น ตัวของตัวเองได้ เป็นการถ่วงความเจริญก้าวหน้าของกันและกันอีกด้วย ดังนั้น ใครที่กำลังรักใคร่ในบุคคลใดก็ตาม พึงเตือนตนให้รักแต่พอประมาณ ส่วนใครที่ไม่ได้รักใคร่ผู้ใด ก็อย่าได้ขวนขวยให้วุ่นวายใจ ให้คิดเสมอว่า

“มากรักก็มากน้ำตา ไม่มีรักก็ไร้น้ำตา”

ดาวน์โหลดไฟล์สื่อที่นี่…

ดาวน์โหลดวีดีโอ
Power Point

ดาวน์โหลดวีดีโอ

No comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *